Uit de praktijk:
Kira (28) houdt van skiën. De hele dag buiten zijn, de witte rust van sneeuw, met snelheid de berg af suizen en de energie die dat geeft. Toen ze viel, botste een pistegenoot tegen haar. Gelukkig had ze een helm op maar desondanks heeft ze een stevige hersenschudding opgelopen.
Nu zit ze thuis, het voelt alsof haar leven is stilgezet.

Elk mens reageert anders op een hersenschudding. Kira moet van ver komen, een dag is te lang, ze is vaak te moe om moe te zijn. Buiten zijn maakt haar blij, maar lopen voelt zwaar. De ene dag loopt ze bijna een uur buiten, een dag later is vijf minuten al te veel. Ze voelt zich een jojo.

Wat kan ik doen om die grote terugvallen te voorkomen? vroeg ze. We kwamen uit op schilderen, aquarellen maken om precies te zijn. Een uitdaging, want dat had ze nog nooit eerder gedaan. Rustig aan tafel zitten en met je handen bezig zijn, het leek haar niets voor zichzelf. Maar ze wilde het wel proberen.

Het bleek een gouden greep. Aquarelleren kon ze eenvoudig afwisselen met rustpauzes en korte wandelingen. Het gaf haar het gevoel van een zinvol dagritme waardoor haar intrinsieke onrust makkelijker te hanteren werd.
Als je meer wil weten over herstel bij een hersenschudding, vraag dan je huisarts om advies.

Terug naar alle Dagankertjes